O Keith Richards μιλά για τα ναρκωτικά και παραδέχεται: "Ήμουν χημείο"

O Keith Richards αυτοχαρακτηρίζεται ως "αλχημιστής" και τολμά να παραδεχτεί πως είχε κάνει το σώμα του "εργαστήριο" κατά τη διάρκεια των ανήσυχων χρόνων του μαζί με τους Rolling Stones.
 

Δεν ήταν βέβαια ότι δεν το είχαμε καταλάβει ή δεν το ξέραμα, αλλά για ακόμα μία φορά ο 69χρονος κιθαρίστας - που να θυμίσουμε σχετικά πρόσφατα είχε πέσει από κοκοφοίνικα (αλήθεια, τι να έκανε εκεί πάνω) - παραδέχτηκε πως το άρεσε να συνδυάζει δυνατά ναρκωτικά ώστε να δει τι μπορεί να βιώσει.
 

Το όλο του "πείραμα" σταμάτησε όταν το σώμα του είπε πως ήρθε η ώρα να τον αφήσει, διαφορετικά θα συνέχιζε. Συνεχίζοντας να μιλά για τις "αμαρτίες" του στο Men's Journal US, ο Richards εξομολογείται πως την περιοδεία των Stones στις ΗΠΑ το 1972 την είχε ονομάσει ως "Cocaine & Tequila Sunrise Tour" εξαιτίας των πολλών καταχρήσεων.
 

"Έβλεπα το σώμα μου ως ένα εργαστήριο, στο οποίο έβαζα διάφορες χημείες και μετά περίμενα να δω τι θα συμβεί. Με ιντρίγκαρε όλα αυτό. Κάποια στιγμή είπα "πρέπει να σταματήσω τώρα ή θα  έρθουν δύσκολες ώρες για μένα"". Την κοκαΪνη αποφάσισε να την κόψει το 2006 όταν έπεσε από έναν κοκοφοίνικα στο Fiji και αναγκάστηκε να κάνει εγχείρηση στον εγκέφαλό του. "Το σώμα μου είπε να σταματήσω με έναν σκληρό τρόπο". Πλέον, ο Keith δηλώνει καθαρός και το μόνο που κάνει είναι να πίνει αλκοόλ και να καπνίζει μαριχουάνα.
 

Πηγή

[Συνέχεια]

Oι ροκάδες τραγουδάνε ακόμα

Αν προσθέσεις τις ηλικίες τους, είναι 273 ετών... Κι όμως, οι Rolling Stones απέδειξαν με την προχθεσινή τους εμφάνιση, στην Ο2 Αρένα του Λονδίνου -την πρώτη για τον εορτασμό των 50 τους χρόνων- πως οι πραγματικοί σταρ δεν έχουν ηλικία.

Γιατί τις δυόμισι ώρες που βρίσκονταν πάνω στη σκηνή, ο Μικ Τζάγκερ και η παρέα του, έβαζαν κάτω σε πάθος πολλούς 20άρηδες μαζί.

Κι αυτό δεν το λέμε εμείς, το επιβεβαιώνουν οι 20.000 πιστοί θαυμαστές του συγκροτήματος που κατέκλυσαν τον χώρο της συναυλίας για να απολαύσουν τους ζωντανούς θρύλους του ροκ εν' ρολ. Χρειάστηκε να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, καθώς οι τιμές των εισιτηρίων κυμαίνονταν μεταξύ 120 και 1.170 ευρώ, γεγονός που είχε σχολιαστεί αρνητικά από πολλούς. Ο Μικ Τζάγκερ όμως, για ακόμη μία φορά, δεν... μάσησε και είπε αστειευόμενος στο κοινό που καθόταν στις πιο απομακρυσμένες από τη σκηνή θέσεις: «Τι κάνετε εκεί πάνω στις φθηνές θέσεις, εκτός του ότι δεν είναι φθηνές...;».

Παρ' όλα αυτά, οι περισσότερες γνώμες συγκλίνουν στο ότι οι «γερόλυκοι» τα άξιζαν τα λεφτά τους: «Ηταν πραγματικά φανταστικά. Ποτέ δεν πίστευα πως θα ήταν τόσο καλοί...» είπε ένας 57χρονος φεύγοντας από τη συναυλία. Απόλυτα σύμφωνη ήταν και μια 50χρονη Λονδρέζα η οποία δήλωσε: «Η συναυλία ήταν γεμάτη ηλεκτρισμό. Ηταν λαμπροί. Είναι μαζί όσα χρόνια ζω και ακόμα καταφέρνουν να ανάβουν φωτιές».

Η βραδιά ξεκίνησε με ένα σύντομο βίντεο, στο οποίο διάφορες προσωπικότητες όπως οι Ελτον Τζον, Ιγκι Ποπ, Τζόνι Ντεπ κ.ά. μιλούσαν για το μεγαλείο των Rolling Stones. Και λίγο αργότερα, η «παρέα» ξεσήκωσε τα πλήθη παίζοντας το κομμάτι «Ι Wanna Be Your Man». O Μικ Τζάγκερ με ασπρόμαυρο καρό σακάκι και καπέλο και μαύρο κολάν, αστείρευτος σε ενέργεια και άψογος φωνητικά, ο Κιθ Ρίτσαρντς με κόκκινη μπαντάνα στο κεφάλι να τα... δίνει όλα στις κιθάρες και ο Ρόνι Γουντ με το χαρακτηριστικό κουλ ύφος του, ο Τσάρλι Γουάτς και μαζί τους οι δυο «παλιοί» της συντροφιάς, Μπιλ Γουάιμαν και Μικ Τέιλορ. Εκεί και η διάσημη ερμηνεύτρια Μαίρη Τζέι Μπλιτζ που τραγούδησε το «Gimme Shelter» με τον αρχηγό.

Το κοινό παραληρεί: «Είναι εκπληκτικό το ότι το κάνετε ακόμη αυτό, είναι εκπληκτικό που αγοράζετε ακόμη τους δίσκους μας και έρχεστε στα σόου μας. Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε, ευχαριστούμε...» φωνάζει στον κόσμο τρελαμένος ο Μικ Τζάγκερ και ο Κιθ Ρίτσαρντς συμπληρώνει: «Τα καταφέραμε. Είμαι πολύ ευτυχισμένος που σας βλέπω όλους...».

Το πρόγραμμα περιείχε κάποιες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συγκροτήματος όπως τα κομμάτια «Paint In Black», «Wild Horses», «Brown Sugar», «It' s Only Rock & Roll», «Sympathy for Devil» κ.ά. αλλά και τα ολοκαίνουργια «Doom & Gloom» και «One More Shot».

Το τραγούδι - σύμβολο όλων των συναυλιών τους, το «Satisfaction», δεν ακούστηκε αυτή τη φορά. Ισως γιατί η... «Ικανοποίηση» ήταν τόσο εμφανής και διάχυτη, που δεν χρειαζόταν καμία επιβεβαίωση...

200 EKΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

«Κυρίες και κύριοι, ας υποδεχτούμε τη μεγαλύτερη ροκ εντ ρολ μπάντα του κόσμου» είχε αναφωνήσει ο διευθυντής παραγωγής Σαμ Γκάτλερ προλογίζοντας τη συναυλία των Ρόλινγκ Στόουνς τον Ιούλιο του 1969 στο Hyde Park. Κανείς τότε δεν μπορούσε να φανταστεί πως αυτός ο τίτλος θα ακολουθούσε τον Μικ Τζάγκερ και την παρέα του μέχρι τα... γεράματά τους. Μέχρι σήμερα, 50 χρόνια μετά την πρώτη τους δημόσια εμφάνιση σε μια παμπ του Λονδίνου, οι Στόουνς έχουν πουλήσει περισσότερα από 200 εκατομμύρια αντίτυπα, έχουν κατακτήσει 32 φορές τις κορυφές των τσαρτ, έχουν στο ενεργητικό τους 55 μουσικές συλλογές, έχουν μπει στο αμερικανικό «Rock & Roll Hall of Fame», έχουν συμπεριληφθεί στη λίστα με τους 100 μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών και έχουν λατρευτεί από εκατομμύρια κόσμου.

Πηγή

[Συνέχεια]

Οι παππούδες της ροκ είναι καλύτεροι κι από 20άρηδες - Rolling Stones 50 χρόνια πάθος! (videos)

Ακριβώς πενήντα χρόνια πριν, στις 12 Ιουλίου του 1962, οι Rolling Stones έγιναν για πρώτη φορά πάνω στη σκηνή, το συγκρότημα που θα άλλαζε τον ρουν της μουσικής ιστορίας. Ήταν η πρώτη τους εμφάνιση ως theRolling Stones στο κλάμπ Marquee του Λονδίνου.

Το συγκρότημα αρχικά απαρτίζονταν από τους Keith Richards, Mick Jagger, Brian Jones , Dick Taylor, Ian Stewart καιTony Chapman. Λίγους μήνες αργότερα ο μπασίστας Bill Wyman και ο ντράμερ Charlie Watts ακολούθησαν.

Το όνομα τους; Σύμφωνα με τους ίδιους, βγήκε εκείνο το βράδυ λίγες ώρες πριν την εμφάνιση τους όταν ο ιδιοκτήτης του κλαμπ τους πήρε τηλέφωνο ρωτώντας «Μα πως λέγεται η μπάντα σας;» Ο Brian Jones που σήκωσε ένα albumτου blues τραγουδιστή Muddy Waters με τίτλο «Rollin’ Stone» από το πάτωμα είπε βαριεστημένα “Μα The RollingStones φυσικά..»

Τα υπόλοιπα τα κατέγραψε η ιστορία…για τα επόμενα πενήντα χρόνια που ακολούθησαν. Φαντάζομαι ότι υπάρχουν πολύ λίγα μέρη στον πλανήτη που να πεις τις λέξεις “rolling stones” και να σε κοιτούν σαν εξωγήινο χωρίς να καταλάβουν ότι αναφέρεσαι ίσως στο μεγαλύτερο συγκρότημα των τελευταίων 50 χρόνων (μαζί με τους Beatles θα πουν οι περισσότεροι- εγώ πάλι θα διαφωνήσω).

Έχουν γραφτεί μάλλον χιλιάδες σελίδες για τους Stones, έχουν απασχολήσει εκατοντάδες φορές τα ΜΜΕ, όχι μόνο με την μουσική τους, αλλά με τις πάρα πολλές ατασθαλίες τους,τους θανάτους που τους περιτριγύριζαν και τελευταίως με τους καυγάδες τους.

Οι Rolling Stones βέβαια δεν είναι απλά μια μουσική μπάντα. Καθόρισαν την πολιτική στάση μιας γενιάς, ή αν θέλετε την ενέπνευσαν και την παρότρυναν. Ειδικά την πρώτη δεκαετία της ύπαρξης τους με albums όπως τα “BeggarsBanquet” και “Let it Bleed”, ξεσήκωναν τους νέους με τρόπους που λίγοι μουσικοί κατάφερναν. Στην ουσία μελοποιούσαν τις σκέψεις μιας γενιάς και την ανάγκη της για μια εναντίωση στην εξουσία και τον συντηρητισμό.

Οι συναυλίες τους, ειδικά στις αρχές, ήταν ακραίες και τους έφεραν ακόμα περισσότερα προβλήματα και φυσικά…φήμη. Η δολοφονία που συνέβη στην δωρεάν συναυλία που είχαν δώσει στο Altamont, οι ατελείωτες συλλήψεις τους για ναρκωτικές ουσίες. Ότι και να έκαναν οι Rolling Stones είχε σημασία: ακόμα και μια βόλτα στο πάρκο.

Και τα κλισέ για την κατάληξη τους από τους «προφήτες» της εποχής ήταν ότι με το lifestyle που είχαν δεν θα άντεχαν πάνω από 10 χρόνια. Μετά τον θάνατο του Brian Jones , τον οποίο ακόμα τυλίγει ένα μυστήριο, τα στοιχήματα που έπεφταν εδώ και δεκαετίες για το ποιος θα είναι ο επόμενος ροκ σταρ που θα πεθάνει, είχαν πάντα σαν την πιο ασφαλή επιλογή τον Keith Richards.

Και όμως, ο Richards τους έβγαλε όλους ψεύτες παρ’ όλες τις απίστευτες περιπέτειες υγείας που είχε -που επιτέλους τις διηγήθηκε ο ίδιος στην πρόσφατη απολαυστική βιογραφία του Life. Ο Mick Jagger εξακολουθεί να σαγηνεύει τις γυναίκες και να χοροπηδάει σαν έφηβος επάνω στην σκηνή. Και ο Charlie Watts παρά τον καρκίνο που πέρασε πριν λίγα χρόνια, δήλωσε χθες σε βρετανική εφημερίδα ότι «εμείς είμαστε εδώ, βρεθήκαμε πρόσφατα για μια εβδομάδα να ηχογραφήσουμε με τον Mick και τον Keith και πρέπει να πω ότι όλα είναι ίδια, εγώ τους αγαπώ ακριβώς όπως τότε».

Ναι οι Rolling Stones άντεξαν στον χρόνο και τους διέψευσαν όλους. Κατά την βίβλο της μουσικής, του περιοδικούRolling Stone –που ιδρύθηκε 5 χρόνια μετά τους Stones και εμπνεύστηκε το όνομα του από το ίδιο τραγούδι με τουςStones- τους κατατάσσει στην 4η θέση των πιο σημαντικών καλλιτεχνών όλων των εποχών (με τους Beatles στην 1η,τον Bob Dylan στην 2η και τον Elvis στην 3η) με 200 εκατομμύρια άλμπουμ να έχουν πουλήθει όλα αυτά τα χρόνια.

Είναι κατά γενική ομολογία το καλύτερο rock and roll band της μουσικής ιστορίας. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Η μουσική τους. Που είναι ιδιοφυής, αξεπέραστη, πρωτότυπη, αυθεντική. Δεν υπάρχει κιθαρίστας που μπορεί να εκτελέσει ή να εμπνευστεί τα riffs του Keith Richards. Δεν υπάρχει κανένας που να κουνιέται όπως ο Mick Jagger.

Το 2005 έβγαλαν το τελευταίο τους άλμπουμ με τίτλο A bigger Bang, αλλά πόσα μεγαλύτερα μπαμ μπορεί να κάνει ένα ροκ συγκρότημα, από τα μπάμ που έχουν κάνει συνεχόμενα αυτοί για μισό αιώνα ακριβώς;

Μάλλον κι άλλα. Συνεχίζουν…ψίθυροι ακούγονται για νέα τουρνέ το 2013, σε λίγους μήνες θα βγει το νέο τουςdocumentary, σε σκηνοθεσία Brett Morgen, ο οποίος μάζεψε 50 ώρες υλικό συνεντεύξεων με όλους τους, πάρα πολλά μουσικά κομμάτια που δεν ακούστηκαν ποτέ, και υλικό από την ελεύθερη πρόσβαση στα προσωπικά τους αρχεία. Και σήμερα την ημέρα της επετείου τους το βιβλίο-τόμος των 50 χρόνων της μουσικής τους ιστορίας (εικόνες του μπορείτε να δειτε παρακάτω) βγαίνει στα βιβλιοπωλεία.

Αυτές οι «πέτρες» ακόμα ρολάρουν...

Πηγή

[Συνέχεια]